



Mijn leven werd jarenlang gekenmerkt door verlies. Verlies van mensen die ik liefhad. Verlies van vertrouwen. Verlies van verbinding. En langzaam verloor ik ook de verbinding met mezelf.
Diep vanbinnen verlangde ik maar naar één ding: onvoorwaardelijke liefde.
Dus deed ik wat zoveel mensen doen. Ik probeerde liefde te verdienen. Door harder mijn best te doen, sterker te zijn, voor anderen te zorgen en mezelf telkens opnieuw te bewijzen. In de hoop dat ik ooit zou voelen dat ik goed genoeg was.
Maar hoe harder ik vocht, hoe verder ik van mezelf verwijderd raakte.
Juist in de diepste dalen van mijn leven begon mijn grootste ontdekking. Niet bij mensen, maar in de natuur. En bij mijn honden.
Zij vroegen mij nooit om iemand anders te worden. Zij zagen mij niet om wat ik presteerde, niet om mijn verleden en niet om mijn fouten. Zij leerden mij iets wat ik mijn hele leven had gezocht: wat onvoorwaardelijke liefde werkelijk is.
Langzaam begon ik te begrijpen dat de natuur nooit met zichzelf in gevecht is. Een boom hoeft niet te bewijzen dat hij een boom mag zijn. Een vogel hoeft geen toestemming te verdienen om te vliegen. En een hond twijfelt geen moment of hij liefde waard is.
Alleen wij mensen zijn onderweg gaan geloven dat we eerst iets moeten worden om bestaansrecht te hebben.
Dat inzicht veranderde mijn leven. Niet van de ene op de andere dag, maar stap voor stap. Hoe meer ik mezelf leerde liefhebben, hoe meer er ook ruimte ontstond voor nieuwe mensen. Mensen die niet verbonden waren met mijn oude pijn, maar met de persoon die ik werkelijk ben.
Niet omdat ik veranderde om bij hen te passen, maar omdat ik eindelijk mezelf durfde te zijn.
Daarom schreef ik Het Oude Contract.
Niet omdat ik alle antwoorden heb. Maar omdat ik weet hoe het voelt om jezelf kwijt te raken. En hoe bevrijdend het is om jezelf stap voor stap weer terug te vinden.
Misschien herken jij iets van mijn verhaal.
En misschien mag dit boek voor jou hetzelfde zijn als het ooit voor mij werd.
Geen antwoord. Maar een liefdevolle uitnodiging om opnieuw thuis te komen bij jezelf.
Liefs,
Sieneke Seinstra